2
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
2498
Okunma
Üzüldüm dostumu kırık görünce
Derdine dermanı olabilmedim
Yarısı açıldı merhem sürünce
Hiçbir acısını silebilmedim
Çaresiz uzaktan baktım seyrettim
Acısını ben kendime meylettim
Kederi kederim haktan nezrettim
O gözyaşı döktü gülebilmedim
Yüzünde her nokta bir-bir kırıştı
Benimse yüreğim korktu karıştı
Çare olmak için kalktı yarıştı
Derdinin çaresin bilebilmedim
Başını hüzünle eğince yere
Çaresiz ağladım öldüm bin kere
Dostumun kederi gelince sere
Dünyanın sefasın sürebilmedim
Bende sen olmanın yolunu buldum
Hakkı seven sevgi diyen bir kuldum
Bende sen olunca hakka kul oldum
Rabbim çağırınca kalabilmedim
Dostu dostla bir kefene koymuşlar
Sevenleri bir katarda saymışlar
Her birini bir cennete yaymışlar
Rabbin huzurunda kalabilmedim.
Mustafa Göktekin
Şiirin sahibi
Cevap Yaz