Her yeni gün öyle bi ezio ki artık;
Ne mecalim kaldı söz söylemeye,
Nede halim tek bir adım daha atmaya..!

Mahlasım güçlü kız deil artık;
Ne gücüm kaldı dayanmaya,
Nede hayatı tek başıma omuzlamaya..!

Yoruldum..!!
Çok wurdu sırtımdan,
Çok acıttı canımı,
Sahte gülüşlü yüzler..!!

Duruldum..!!
Öyle bi indirdi ki tokatlarını,
Melek görünen iblisler,
Her birinde,koptu gitti benliğimden birşeyler..!!

Halbuki,
En çıkmaz bunalımlarda bile,
Aldırmadan gülerdim..!!

Kendim için;
Hafif wurdumduymaz,
Az birazda çatlak bir kız çocuğu derdim..!!

Halbuki,
Alıp gidemez hiç birşey beni benden,
Ben izin wermeden,
Die bilirdim..!!

Artık tükendim..!!
Ne kaldığı sahneden dewam edebilirim bu oyuna,
Nede mutlu rolümü üstlenebilirim başarıyla..!!

Susuorum..!!
Artık kelimeler,anlamlarını yitirio,
Çaresizliklerimin girdaplarında..!!

Susuorum..!!
Biliorum..!!
Sözcükler dilime warmadan,
Kalbime değip,
Gözlerimi istila edecek..!!

Susuorum..!!
Çünkü,
Her konuşma hakkı istediğimde hayattan,
Lafı ağzıma tıktı fütursuzca..!!

Susuorum..!!
Aldım hayatı koltuk altıma,
Artık zarlar düşeş de gelse,
Pes edip gidiorum umarsızca..!!