Anneler günü geldiğinde hep seni hatırlıyorum küçük yaşta beni bir ejderha ordusunun içerisinde yalnız başına bıraktığını hatırlıyorum!
Meme verişini,kafamı dizine koyuşunu elinle okşadığını hatırlıyorum.
Ağladığımda eteğinle yüzlerimi akan gözyaşlarımı sildiğini hatırladığım gibi!
Sütten yoğurt yapmayı, işkefeyle dürüm, ekmeğimi kardeşçe paylaşmayı hatırladığım gibi!
Orağı, harmanı, kilim dokumayı hatırladığım gibi!
Bir tanıdığın rahatsızlığında bile radyonun açılmayacağını, yumurta, pekmez tereyağını misafir için saklamayı, temiz yatak açmayı hatırladığım gibi!
Temiz giyinmeyi, yemek yapmayı, sonu mutlulukla biten masalları hatırladığım gibi.
Bana kızdığında anemin olmadığını beni leyleklerin getirdiğini söylediğin günü hatırladığım gibi!
Sana dişi kuş diyorlar! Güzel isim kuşlar hep fedakârdır, bir yavru için diyar diyar güneşi takip ederler! Senin beni bırakıp uçup gittiğin gibi!
Neden kadın diyorlar onu anlayamadım anlamı zayıflıkmış
Korktuğumda sana koşardım, dara düştüğümde, her of çekişimde seni sayıklardım, zayıf olan benim!
Kötülerin tüfeği olur.Kötüler,karanlıklarda, savaştan hoşlanırlar,kanla beslenirler! Sen hep barıştan yana oldun zayıf olan benim!
Anne sen gittiğinden beri öğrettiklerinin çoğunu hatırlayamıyor.
Hele de paylaşmayı, mutlu sonla biten o masalları hep unutmuşum!
Anne Radyonun yerini televizyon diye bir illet aldı, ben deyim on sende yüz her kanalda savaş, yoksulluk, kan,gözyaşı ve irin akıyor, sanma ki herkes mutsuz, kanla beslenenlerde mutlu oluyor!
Anne inadına uzun, orta ve kısa dalgalarda yayın yapan radyondan o leyleklere sesleniyorum dünyaya barış, kardeşlik ve daha çok Aşur ŞAHİN getirmesini haykırıyorum!
Aşur ŞAHİN