Seni öyle çok seviyorum ki;
Bir genç kızın ilk sevdası gibi,
Bir annenin karşılıksız sevgisi gibi,
Seni öyle özlüyorum ki;
Bir çocuğun annesini özlemesi gibi,
Göremeyince öyle hırçınlaşıyorum ki;
Etrafımdaki herşeyi kırıp dökecekmişim gibi,
Seni öyle seviyorum ki;
Kelimeler bu duygularımı anlatamayacak gibi,
Seni görünce herşeyi unutuyorum,
Aklım o anda duracak gibi,
Nutkum tutuluyor, hiç konuşamayacakmışım gibi,
Seni öyle çok seviyorum ki;
Bu sevdada benim hiç günahım yok gibi,
Bütün suç kalbimin ve senin,
Bütün günahı sımsıcacık bakan gözlerinin,
Ben " Kalbime git de ONU sev," demedim,
Mümkün olsaydı kesip kalbimi köpeklere atardım,
Sözümü dinleseydi, zaten seni hiç sevmezdim,
Asi gönlüm aslında bir cezayı haketti,
Ama bu durumda ne yapılabilir, bilmem ki,


Bakışlarına gelince "Öyle tatlı tatlı bana baksınlar," demedim ki,
Ben kalbime söz geçiremedim,
Sen de gözlerine mi söz geçiremedin anlamadım ki,
Velhasılı seviyorum işte böylesine,
Mahkum edeceklerse etsinler beni isterlerse,
Suçunu, vebalini de kabulleniyorum,
Bütün suçum seni sevmekse,
Zaten yok bundan ötesi de,
Benim payıma düşen de,
Seni böyle kendi içimde sevmekse,
Onu da taşıyorum bak itirazsız yüreğimde,
Gerçi inan bazen çok ağır geliyor,
Tek kişilik bir sevda bu yüreğim dayanmıyor,
Kovalıyorum bazen bir türlü benden gitmiyor,
Tam aksine yüreğime iyice çörekleniyor,
Gönlüm ALLAH’ımdan bir çözüm diliyor...

(12/07/06 23:30)
P. METİN