Problemliye nazikçe ”sorunlu”
Mecburinin yerin aldı ”zorunlu”,
Dede ve nineye desek “torunlu”
Türkçe can çekişir kimse aldırmaz

Başkalaşım için söyledik “evrim”
Yenilik yapmanın adı da “devrim”
Beklide gereği tüm bunlar “sevr’in”
Türkçe can çekişir kimim umrunda.

“Kanıtlandı” Türk dilinin sığlığı,
Duyulmadı bu milletin çığlığı,
“Esenlik” yok etti eski sağlığı,
Türkçe can çekişir kimim umrunda.

Hoşça kal yerin oturdu ”bay bay”
Baş üstüne demek olur mu “hayhay”
Eski bildiğimiz denekler ”kobay”,
Türkçe can çekişir kimim umrunda.

Şimdiki “sözcükler” eski kelime,
“Uysal” la eş oldu bizim Halime,
“Öğretim” denildi günlük talime,
Türkçe can çekişir kimim umrunda.

Çok çocuk doğurdu bu “doğurgaçlar”
Hiç yolda koymadı şu “götürgeçler”,
Beni taşımadı ”tek oturgaçlar,
Türkçe can çekişir kimim umrunda.

“Onur” geldi Şeref Beyin yerine,
Bir de ”sal” eklendi indi derine,
“Onursal”denmez mi fahri birine,
Türkçe can çekişir kimim umrunda.

Oguzsoylum böyle ahvali hali,
Anlamadan pel pel bakar ahali,
Siz söyleyin nedir bunu meali?
Türkçe can çekişir kimse aldırmaz

27/04/2010