RUHUM DONAR CAN ÜŞÜYOR

Gözlerinin mahkumuyum yalnızlığa isyanım var
Selamının tutkunuyum, sensiz kalmak kara efkâr
Sevdan ile sır doluyum, bağrım saçlarını arar.

Hasretinin hazanında, yapraklarım uçuşuyor
Yokluğunun kazanında; ruhum donar, can üşüyor.

Düşlerimi sim’le pulla, gecelerde kâbus solsun
Yüreğimi aşkla alla, mutluluklar bizi bulsun
Şafaklara nârın yolla, gündüzüme gülün dolsun.

Kaldım yüce unvanında, adımından iz düşüyor
Yokluğunun kazanında; ruhum donar, can üşüyor.

Neredeyim bilmiyorum, aklım kayıp ne söylesem?
Yağmurumu silmiyorum, affet beni üzdü isem
Uykuları dilmiyorum, uyandırsın hayal busem.

Hayatın dar zamanında, an’a keder üşüşüyor
Hasretinin hazanında; ruhum donar, can üşüyor.

Büstümdeki nurlu yenim, gökmavisi bucağımsın
Ayazları yaz edenim, kavurucu sıcağımsın
Ateşinle har bedenim, kutlu sevgi ocağımsın

Zirt hücremin her yanında, çileyle dert örtüşüyor
Hasretinin hazanında; ruhum donar, can üşüyor.

KADİR DURAK
(LEBİDERYA)

ESER YAZAR ADINA TESCİLLİDİR
KAYNAK GÖSTERİLMEDEN YAYINLANAMAZ