2
Yorum
0
Beğeni
5,0
Puan
814
Okunma
Yaşamaya yüz tutmuş reçeteler gibi
Düşünüp yaz, çiz beni neyim kaldı ki
Birilerinin uşaklığını yapan gazeteler gibi
Okuyup yırt at beni neyim kaldı ki
Puslu gözlerim göstermiyor ırağı
Yorgun kalbim kuruyor bana tuzağı
İşte son sualim ömrümün son durağı
Görüp çek at beni neyim kaldı ki
Ufka dalmış gözlerim de damlalar
Kederdendir unutulmuş gülmeler
Boğazımda düğümlenmiş cümlemler
Duyup çek vur beni neyim kaldı ki
Bir garibim, arşa çıktı nefretim
Dünya için sadece bir külfetim
Dön bak geriye acısını duy memleketin
Bak, bak düşün geriye neyin kaldı ki
5.0
100% (1)
Şiirin sahibi
Şiirin sahibi
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz