Sınırlı duyguların girdabı içinde
kayıpbolmuş yüreğimiz.
Hayattan beklenenlerin
kimimiz zenginiyiz,
kimimiz fakiriyiz.

Ömrümüzün güzelliklerini
ellerimizden çalma
ZAMAN
Bir lokma, bir hırka geçiyor zaten yaşam.
Sevgi kaldı sadece, yamalı heybemizde.
Onuda;
gün olur tuza
gün olur bala batırırız.
Ömür defterine
en büyük hazine diye yazdırırız.

Saçlarımıza bol bol ak düşür
ZAMAN
Ama oynama
sevgiye saldığımız masum düşlerimizle.
Uykumuzu bölme kabus ile ansızın.

Bırak vuslata gebe özlemler
mutluluk doğursun yürek çanaklarından.
Bizi önüne kattın
ilerliyorsun hızla ZAMAN,
bırak mutlu sonlansın
aşktan yana muştuya yatan özleyişler.

Titrek dizler,
ağrılı bir bedenle tanıştır
ten elbisemizi istersen ZAMAN,
ama ne olur
çocuksu sevinçlerimizi
bize geri ver.

ALEV YAVUZ
13/03/2010