Yedi tepeden esen rüzgarın sesini duyuyorum
Lodosun poyrazın
Denizin çığlığını duyuyorum
Görüyorum rengini, nefesini,
Günbatımını, gökkuşağını
Gözlerimi yumuyorum, kendimi unutuyorum...
Ey deli sevdaların şehri
Kaç kişi çıkardın köprülerine,
Kimlerin aşkına şahit oldun, kiminin nefretine.
Haykırışın sesini duyuyorum..
Duvarcısı, ahçısı, simitçisi,
Tüm sesleri duyuyorum
Kimi mutlu, kimi mutsuz
Yürüyorum geceleri
Duyuyorum sesleri, kahkahaları
Raksedip şarkı söyleyenler, binbir gece masalları
Şen şakrak yapraklar,ağaçlar
Neşe içinde oynuyorlar.
Duyuyorum
Gözyaşlarını
Ağlayanlar,yere kapananlar
Köprü altında donmuş ayaklar
Buz bakışlı donmuş suratlar
Bağiran çoçuklar
Nice umutları toprağa gömdün,
Kimilerini semalara...Ama
Can verdiğin gibi can da alıyorsun
Güzelliğinle...
İki yüzünüde gördüm ey İstanbul
Ama olup biteni kimse anlayamaz
Benden başka...

canan demirel