Seni yaşamak, seni umut etmek.
Sana aç olmak,ekmek gibi,su gibi.
Senle olmak,senle gülmek,senle ağlamak.
Seni düşünüp,ufuklarda, seninle el ele olmak.
Kuşlar gibi uçup,özgürce, mavilerde dolaşmak...

Hayyallerle yaşamak,artık anlamsız...
Anlamsız oldu herşey,düşüncelerimde.
sensiz, bu dünya,bu yaşam anlamsız.
Gidişindeki,habersiz veda bile,anlamsız.

Değil sana kavuşmak !
Seni hayyal bile etmek,anlamsız.
Yanındayken bile,sana aç olmak
Hep seni düşünmek,temmuzda üşümek.
Sana titremek !
Isınmak için, sana sokulmak bile,anlamsız.

Bu gidişinle, benliğimide yok ettin.
Bende yaşayan, senide.
Yokluğundaki, verdiğin acıyla !

Güneşin önüne,erimesi için konulmuş,buz’a döndüm.
Eriyorum,damla, damla.
Her zerrede,yok olurcasına.

Senin gidişinle,artık herşey,anlamsız.
Herşey sensiz,sessiz ve sedasız.
Eridiğim her damla’’da, her nefes’’te ! anlamsız....