Kendi kusuruma dönüp bir baksam
Gözüm başka hata göremez gayri.
Gizli kamerayı boynuma taksam
El başına çorap öremez gayri.

Sus! Dilim süzmeden tek bir söz etme
Sukut altınını yakıp köz etme
Bıyık altı gülüp gizli göz etme
Çölde mamur bahçe üremez gayri.

Kendin sevmiyorsan yapma ellere
Emaneti koru atma yellere
Sarhoşluğa vurup çarpma güllere
Tuzlu suyla bostan türemez gayri.

Misk kokmak istersen has bahçede gez
Ayrık otlarını, kopar, çiğne ez
Saf olma nefsinin hilesini sez
Uyuşuklar sefa süremez gayri.

Nasihatim varsa kendime olsun
Dezenfekte suyum bendime dolsun
En kozmik temizlik ruhumu bulsun
Gönül muhabbetim eremez gayri.

Eller yahşi bense çer çöp ve saman
İbadetim zerre günahım umman
Böyle bilmeliyim her an her zaman
Kibri gurur huzur veremez gayri.

“Kendisini bilen Rabbini bilir”
Böylesi acz ile kurur irkilir
Erler meydanından korkar çekilir
Başka türlü azık deremez gayri.

Önce kendime bir, has tokat çaksam
Karanlık yönüme nur, feyiz yaksam
Mülayimce koşup, vakarla aksam
Kul başkaca göze giremez gayri…


Salih Yıldız…02.03.2010







.