Benim denizimde

Bir parkta oturmuş
Kendimi dinliyordum
Issız denizimde
Kağıttan yaptığım
Gemilerimi yüzdürüyor
Ve batırıyordum kendi ellerimle,
Çünki,
Hepsi kağıttandı
Islanacaklar diyordum
Neye yarar
Islandıkdan sonra
Yüzemedikden sonra diyordum.

Bir bankta oturmuş
Kendimi dinliyordum
Issız denizimde
Yanımda yer vardı
Adedini bilmek istemediğim
Çok geçmedi
Kulağımda konuşma sesleri
Yaşam savaşı şikayetleri
Aslında zor sanattı
Yaşama direnme
Biliyor
fakat susuyordum.

Sonra serçe kuşları geldiler
Ve ben
Bankta oturmuş
Serçelerin ekmek kavgasını seyrediyordum
Güneşin gülen yüzüyle
Ve,
Hayata bağlanmışlığımla.

Park çiçek kokularıyla
Nağme nağme dağıtırken kendisini
Ben kendi denizimde
Kağıttan yaptığım gemileri yüzdürüyor
Islanınca batırıyordum
Neye yarar ıslandıkdan sonra
Yüzemedikden sonra diyordum.

Canan Ereren