Anamın atamın kadim yurdusun.
Burcu burcu tüten gözüm de NİĞDE.
Hasretinle yandım, gönül derdimsin.
Ateşin küllenmez özümde NİĞDE

Ayrı düştüm yaranımdan dostumdan.
Hasretin boranı geçti üstümden.
Kayardı bağının gül-ü destinden
Muhabbet mest olur sözüm de NİĞDE.

Kadimden liva’ydın ve de sancaktın.
Hüdavend Hatuna tüten ocaktın.
Yüz altmış köy idin, seksen bucaktın.
Başkent gibi il’sin gözüm de NİĞDE

Paşa bağlarında dost muhabbeti.
Erenler oturmuş içer şerbeti.
İlimle irfanla dolu sepeti.
Dertli dertli inler sazımda NİĞDE

Tepe bağlarında şölen kurulur.
Seven gönül sevdiğine sarılır
Yandım hasretinle içim burulur.
Burcu burcu kokar yazın da NİĞDE.

Mürşidim Gül baba, pirim Kuddusi.
Gönül erlerinin yoktur ki nesi.
Onlardan almışım ben bu nefesi.
Âşık gergefinin bezin de NİĞDE

Hasretinle saydım seneyi ayı.
Âşıklar ceminde gördüm Oktay’ı.
Çok deli akardı Melendiz çayı.
İlkbahar ayında güzün de NİĞDE.

Gezdim ulu Bor’u Altunhisarı.
Çiftlik Ulukışla çekiyor zarı.
Çamardı da yaşan her dem baharı.
Erenler ceminin fazın da NİĞDE

Ulukışla Çiftehan’ın yaylası.
Bizim elden çıkar yiğidin hası.
Aydınlar kentidir haklı havası.
Yanıyor âşıklar közün de NİĞDE.

Niğde için koyar meydana seri.
Anmadan geçemem Osman ÜÇERİ.
Hukukun üstadı folklorun eri.
Vakar ve dürüstlük sözün de NİĞDE

Yaralıdır susmaz âşığın sazı.
Gönülden geliyor bunca avazı.
Bol yetişir elma ile kirazı.
Göçmen yaylasıdır bazın da NİĞDE.

KORHANİ’yim Niğde benim vatanım.
Yoktur haksızlığa çanak tutanım.
Bulunmaz ki bu vatanı satanım.
Yüce ATATÜRK’ ün izinde NİĞDE.
Aşık KORHANİ
.*