Dün gece düşümde gördüm ben seni.
Dert ile efkârım, arttı Nahiye’m.
Matem ummanına, kattım ben beni
Ufukta güneşim, battı Nahiye’m.

Ala şar dağına puslu dediler.
Bana Kerem sana Aslı dediler.
Karalar giyindim, yaslı dediler.
Felek kaşlarını çattı Nahiye’m.

Ezeli de deli gönül ezeli.
İneklik dağı da döktü gazeli.
Nahiye’mdi bizim köyün güzeli.
Gözyaşımı sele kattı Nahiye’m.

Genç yaşımda koydu, beni kedere.
İsyanım var benim kötü kadere.
Şimdi sensiz akar o zalim dere.
Kader bize neler etti Nahiye’m.

Başka bir güzelde gönül eyledim.
Senden başkasını bil ki sevmedim.
Senin öldüğünü yâre demedim.
Sensiz sevda bende, bitti Nahiye’m

Küçük yaşta sevmiş idik biz bizi
Yeniden başladı içimde sızı.
Türkmen yaylasının sürmeli kızı.
Bırakıp da beni gitti Nahiye’m

Pınara gelirdin elinde testi.
Benliğim isyanda kaderim küstü.
Seninle sermiştik gönül’e postu.
Ettiğin intizar tuttu Nahiye’m.

Karalar giyimdim, istemem alı.
Sensiz neme gerek dünyanın malı.
Yâd el’ler mi tuttu sevdiğim salı.
Genç yaşta makbere yattı Nahiye’m

Âşık KORHANİ’yim unutmam seni.
İçten içe bitiriyor dert beni.
Kara toprak sardı o güzel teni.
Hanemde baykuşlar öttü Nahiye’m.

Aşık KORHANİ/Kanber ORHAN
NTNO:001020201–1438
*
DOSTLUKLAR; BİR YORUM KADAR BASİT,BİR CAM KADAR KIRILGAN
VE HOYRATÇA ESEN BİR YEL GİBİ GELİP GEÇİCİ OLMAMALIDIR.................AŞIK KORHANİ