Merhamet öldü,
Yaşasın!..
Artık her günahı
Yüklenebilir insan.

Havası da değişti hayatın,
İğrenç duygularda çırpınan
Garip manzaralı bir köşk gibi duruyor,
Bu zaman doğmacında ki dünya.

İnsaniyet dersen;

Zayıf ruhunu
Şeytanın gerdiği çarmıha geçirmiş,
Her gece suretine bakarak,
Zevk çığlıkları atıyor.

Şu an değişen dünyanın
Bende bıraktığı resimse,


Ölümün hıçkırığında
Azraile hedef şaşırtmak için
Beynindeki bütün çılgınlıkları,
Vicdanında besleyen
Korkak yürekli insanların
Uçuk hayallere
Şuursuzca kapılmaları gibi duruyor.

Öyle ki;

Zamanı iade edeceği gün
Tanrıyla hesaplaşmaktan korkmayan
Alaycı insanlık,
Kana susamış açlığını
Toprağın üstünde yükselen
Bu yüce kubbede
Daima üstün tutacaktır.


Çünkü;
Tutkunun pençesinde kıvranan nefsini
İştahla doyururken,
Tanrının lütuf dolu nimetlerine
Asırlardan beri
Hep yüz çevirmedi mi?
Mahçubiyet duymadan.

ÖLDÜ başımız sağolsun;

Gözlerimizde beslediğimiz yaşam
İntikam dolu bakışlarımızda
Nefreti kutsallaştırdıkça
Cehenneme bir öpücük yolluyorum
Merhametten yoksun vicdanlar için.


Nevzat TAŞKIRAN
05-02-2010