Ben şiirleri sevmiyorum, tüm güzellikleri almışlar,
Dilimden gözlerimden ellerimden, ellerimden,
Ben şiirleri sevmiyorum, her sıcacık bakışları yakıyor,
Her yağmur yağışta yüreğime tüm sevgileri taşıyor,
Beni sevgilime açıyor sırlarımla, şiirleri sevmiyorum.

Her mısrasında aşkı özletti bana, kanattı sevgileri,
Soldurdu tüm çiçekleri, söndürdü yanan sözcükleri,
Ben şiirleri sevmiyorum, sevmiyorum!
Kendini yazdırmak için, ne çok kalem kağıt, zaman
Göz nuru, emek harcatıyor, aşkımı ağlatıyor,
Ben şiirleri sevmiyorum ama, o seviyor beni,
Bırakmıyor yakamdan.

Ben şiirleri sevmiyorum niçin mi? Aldı elimden seni.
Aldı gitti, tüm yüreklerde uçuyorsun şiirler gibi.
Ben şiiri sevmiyorum, tüketemedim kalemimi
Bırakmıyor ,yakalandım emi.

Deniz oldu şiirler, dağların doruğu, gönlüme.
Ben şiirleri sevmiyorum, sevmiyorum çünkü aşk,
Yüreğimi oydu, oydu, verdi kederini hüznünü
Ben şiirleri sevmiyorum, sen yoksun diye.
Şiirler güz yaprakları gibi sürükleniyor içimde,
Dönmez yollarda, yürüyorsun ağlıyorlar, ağlıyorlar!
Tükenen yılları soruyorlar onlar, sen şiir oluyorsun,
Şiirleri sevmiyorum, seni unutturuyorlar dizelerde.

Ben şiirleri sevmiyorum, dağlar uzuyor yollar uzuyor.
Uzuyor yıllara, hayatın tadı kalmadı, seni unutturamadı,
Artık şiirleri sevmiyorum dağlar, uzadı hep yollar
Uzadı, uzadı sonsuzluğa belki, sarıldılar yıldızlara
Şiirlerin tutsağı oldum senin için, bulurum diye
Şiirli dudaklarını bulurum diye, şiirli kollarını alırım
Diye Anlıyor musun? Şiirleri sevmiyorum!

Biliyor musun doğduğunu duysaydım ilk anını hani,
Ağlayışını görmek isterdim, yaşamın yarışında.
Bilseydin, dünyaya gelmek gereksizmiş derdin.
Biliyor musun? Aşkın şiir oluşuna gülerdin.
Şiirleri sevmiyorum, aşkı tanıyınca gülen çiçeğim
Geç bile kalmışım derdin, üzülürdün, küçüksen büyürdün.

Doğmuş olduğuna sevindim, koşar gelirdim
Bilseydim, çırpınışını seyretmek için.
Yaşamın uzun sanılan yollarında çilelerini
Ve çiseleyecek günlerini gözlerine
Şiir gibi düşünmek için sonsuzluğa dalışını,
Görmek isterdim. Nereden bilirdim ki seni.
Biliyor musun gülen çiçeğim, şiirleri sevmiyorum
Niçin?

Kimse sevgisini sunmak istemiyor mutluluk yazarken,
Yürekte ki gözyaşlarını hep mutluluk okusun diye.
Bağırdım şiirlerdeki dizelerde ayrıldığımızda,
Kar beyazlığında dona kalan yaşlarla için, için.
Buz tutmuş aşkımızla hep şiirsin bana, anlıyor musun?
Onun için şiirleri sevmiyorum, seni düşünmemek için..

Mehmet Paşakahyaoğlu ARALIK 2009