Her yere farklı bir büstün diktiler,
O gül cemalini görmedik, Ata’m.
Sözlerin üstüne yalan ektiler,
Bizi senden uzak tuttular, Ata’m.

Her kitapta farklıydı aynı resim,
Sözün değişik yazdı bazı kesim,
Ölüm günün belki değil on Kasım.
Bizi senden uzak tuttular, Ata’m.

İlde, ilçelerde farklı yapmışlar,
İzinden gitmeyip bazen tapmışlar,
Çıkar uğruna yollara sapmışlar,
Bizi senden uzak tuttular, Ata’m.

Ah dirilip de bir ortaya çıksan,
İkiyüzlü olanı hapse tıksan,
Kestirmekten bazı başları bıksan,
Bizi senden uzak tuttular, Ata’m.

Çıkıp meydanlara nutuk attılar,
Memleketi düşmanlara sattılar,
Sözlerinin arkasına yattılar,
Bizi senden uzak tuttular, Ata’m.

Devamlı yönetti şu taklacılar,
Halktan gerçekleri hep sakladılar,
Aldılar karayı tam pakladılar,
Bizi senden uzak tuttular, Ata’m.

Ayet, hadis değil hurafe doldu,
Türbelerde tavaf yerleri oldu,
Yalaka güçlünün maşası, koldu,
Bizi senden uzak tuttular, Ata’m.

On Kasım’da meydana çıkacaklar,
Palavra atmaktan hep bıkacaklar,
Sapık biri çıksa tam tıkacaklar,
Bizi senden uzak tuttular, Ata’m.

Yetmiş yılda bir metre gidilmedi,
Lortlar kamarası hiç itilmedi,
Üç beş avam derdine yetilmedi,
Bizi senden uzak tuttular, Ata’m.

Ağalık, töreler devam ediyor,
Halkın sıkıntıda bedel ödüyor,
Dursunî’nin sözü boşa gidiyor,
Bizi senden uzak tuttular, Ata’m.

dursun yeşil