Çocuktum,
Oyun oynardım bahçemizde.
Saklambaç, körebe…
Yufka yapardı komşu teyzeler.
Kokusu yayılırdı,
Yedi mahalle öteye.
Arasında peynir…
Bazlamalar verilirdi ellerimize.

Büyüdüm;
Komşu teyzeler yufka açmaz oldu.
Çocukluğum,
Yufka kokularıyla kayboldu.

Çocuktum,
Uçurtma uçururdum.
Yükseklerde süzülüşüne,
Öyle bakar dururdum.
Dere tepe,
Yalın ayak koştururdum.

Büyüdüm,
Uçurtmamı hain bir el çaldı.
Dereleri tepeleri,
Çok katlı apartmanlar sardı.
Çocukluğum,
Yemyeşil kırların koynunda kaldı.

Çocuktum.
Arkadaşım sapanla kuş avlardı.
Yere düşerdi minik bir serçe.
Ardı sıra uçuşurdu birkaç tüy.
Ağlardım onu görünce.
Çocukluğum,
Bir sapan taşıyla fırlatıldı,
Kör bir kuşun özgürlüğüne…

Ülkü Duysak
2010

Paylaş:

(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir. Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.

Şairin Önceki Şiiri Şairin Sonraki Şiiri

Şiiri Değerlendirin

Topluluk Puanları (3)

5.0

100% (3)

Çocukluğum Şiirine Yorum Yap

Okuduğunuz Çocukluğum şiir ile ilgili düşüncelerinizi diğer okuyucular ile paylaşmak ister misiniz?

ÇOCUKLUĞUM şiirine yorum yapabilmek için üye olmalısınız.

Üyelik Girişi Yap Üye Ol

Yorumlar

Gürsel Cengiz, @gurselcengiz

24.1.2010 17:04:05

5 puan verdi

toy çocuk

Keşke
Isırgan otunun değdiği yerler olsaydı
Yangın yeri

Meğer başkaymış ateşin insanla
Dansı
Büyüyünce anladık

Soğuktan
Demirci örsü gibi titrerdi dudaklar
Satırbaşı haberlerdi
Kursaklardaki yoklar

Anlamazdık hicriden rumiden
Saatli maarif takvimi öyle yazardı
Toprak damlı evlerin
Gaz lambalı odalarından
Yokluk sızardı

O soğuklarda yoktu sırtımızda
Belki bir gocuk

Büyüyüverdik birden
İşte biz yürekleri yamalı
Bir avuç toy çocuk

Düşlerimizdeki dalgalar uğruna
Savrulmadık mı bir ömür
Susma söylesene ey içimdeki
Kaşları bir ok gözleri kömür

Biliyorduk aslında
Hiçbir şey değildi birbirine denk
Öğrendik ki dünya
Bir başka biçim
Başka bir ahenk

Dün gibi bu günde bizler için
Çıkarlarına diz çökenler
Gözümüzde ufak tefek

Dedirtmesin hayat bize
Kötülerle sorulduk
Asla demeyeceğiz
Biz bu yolda bu atlarla yorulduk

Artık
Düşsek de toprağa tek tek
Hep mi zarlar gelecek yek

Bıkmadan
Usanmadan ve sonsuza dek

Gözünün alabildiği her yüreğe
Tutmasa da ektiğin her fidan

Sevgi ağaçlarını ek…

Gürsel Cengiz

sevgili ülkü, bu güzel şiirinizi bir çocuk şiirimle taçlandırmak selamlamak istedim, sevgi ve saygılarımla.kalın sağlıcakla.......

nene hatun, @nenehatun

20.1.2010 00:40:59

5 puan verdi

Bence geçmiş zaman kullanmayın hâlâ oralardayız ....

Kaybettiklerinizi arıyorsanız içinizde yaşıyor demek ki.

Herkes biraz çocuk.

Ben fırsatını bulduğum her dakika çocuk.

:)

Sevgilerimle.