ZÜHAL(Muhatabına)

Bir ben bilirim dedin
Kalktın her haltı yedin
Sen haddini bilmedin
Kızım Zühal bu ne hal

Erdemden söz edersin
Sürekli “ben”, “ben” dersin
Cıvıksın affedersin
Kızım Zühal bu ne hal

Bak yaşına başına
Bir de bak şu işine
Konuşma hiç boşuna
Kızım Zühal bu ne hal

Yaşın galiba elli
Ama yollusun belli
Vay seni gidi zilli
Kızım Zühal bu ne hal

Parçalayıp zinciri
Heba ettin inciri
Çek git elimin kiri
Kızım Zühal bu ne hal

Adına abla dendi
Gençler sana özendi
Millet ise güvendi
Kızım Zühal bu ne hal

Allah ıslah eylesin
Bir öyle bir böylesin
Seni kimler yaylasın
Kızım Zühal bu ne hal

Haline bak haline
Hali pür melaline
Ne geçiyor eline
Kızım Zühal bu ne hal

Hatırı parçaladın
Behey akılsız kadın
Silinir gider adın
Kızım Zühal bu ne hal

Sırf bir inat uğruna
Taş basarak bağrına
Aldırmadın ağrına
Kızım Zühal bu ne hal

Ağzına baktın hiçin
Söyleyeyim mi niçin
Kendini ispat için
Kızım Zühal bu ne hal

Hâkimim sanıyorsun
Ne yazık kanıyorsun
Gazına yanıyorsun
Kızım Zühal bu ne hal

Neyse kaderin buymuş
Çıplak hamama uymuş
Sağır sultan da duymuş
Kızım Zühal bu ne hal

Her zaman övünürdün
Anlatıp sevinirdin
Gücüne güvenirdin
Kızım Zühal bu ne hal

“Şuna şöyle ders verdim
Şöyle postunu gerdim
Çelmeyle yere serdim”
Kızım Zühal bu ne hal

Alışmışsın azara
Kendine çocuk ara
Burada etmez para
Kızım Zühal bu ne hal

Hala kahraman mısın
Yoksa saksağan mısın
Koca bir yalan mısın
Kızım Zühal bu ne hal

Bilmem ki aldın mı ders
Halk ile düşülmez ters
Sebebi hasaret hers(Hırs)
Kızım Zühal bu ne hal

Zannetmem uslanasın
Enaniyet anasın
Kaybolmuş bir manasın
Kızım Zühal bu ne hal

Allah selamet versin
Ruhun sükûna ersin
İşte o gün “biz” dersin
Kızım Zühal bu ne hal

İhsan POLAT 22.11.2009 İspir