SENİ GÖRDÜM BAHAR SABAHI;ÇİĞ DÜŞMÜŞ GÜLÜN KATRESİNDEYDİN.
KALP GÖZÜN AÇIKSA BAK;YİNE GÖNLÜMÜN ’ARAFAT’ VAKFESİNDEYDİN.
TUTKUNUM SANA;KURSAĞIMDA KALSAN DA;HEVESİMDESİN.
LETAFETİN DORUĞUNDA;EDEBİN ’’’EVEREST’’’ TEPESİNDESİN.

YERİN MEÇHUL...BİNLERCE HAYRANININ;GÖNLÜNDESİN.
BAKİ’YE Mİ İMTİSAL ETTİN?SANKİ EBEDİ ÖMRÜNDESİN.
KAMUFLEN TAM;İLMEKTE DEĞİL;KÖRDÜĞÜMDESİN.
YANI BAŞIMDA;SUYLA AŞIMDA;KARŞIMDA SABAH EKMEĞİMİ BÖLDÜĞÜMDESİN.

BAŞKALARINA SEVGİMİ YASAKLAMIŞ;GÖNÜL KAFESİM GİBİSİN.
EDEBİYAT ALEMİNDE YAYINLAMADIĞIM;NADİDE ESERİM GİBİSİN.
FANİDEN BAKİYE YOL ALIRKEN;SEYR-Ü SEFERİM GİBİSİN.
İÇİMDESİN HATTA ALIP-VERDİĞİM MUHTAÇ OLDUĞUM NEFESİM GİBİSİN...

NOT:’NEFES’ ALINIR VE VERİLİR...TUTMAK ZAMANA TABİDİR...ONU SENDEN YA ’’EL’’ ALIR...YA DA ’’’İLAHİYAR’’’ ONU SENDEN;SENİ ONDAN KISKANIR...EMANETİNİ TESLİM ALIR...NEFESİM DENİLEBİLECEK HER SEVDA ’’EFSANE AŞK’’ OLMAYA NAMZETTİR...SAYGILARIMLA...

ALİ
SOYTÜRK 28 ARALIKPAZARTESİ 2009