Tüm renklerin karanlığa karıştığı, yalnızlığın en zalim vaktidir gece.
Esir alır benliği ,tüm renkler gibi katar kendine .
Tükenmişlikler,hüzünler ,matemler ordusunun komutanıdır yalnızlık,
Hükmeder geceye.

İçinden ,dışından, ruhundan her bir yanından yakalar zapt eder seni .
Bir el yoktur uzanacak o anda ,
Bağıramazsın,konuşamazsın.
Zorlasan çığlıkların duyulmaz,
Konuşsan cevap alamazsın.

Hücrendir duvarlar üstüne üstüne gelen.
Oda boş-sessiz ve soğuktur ruhunu üşüten.
Tek umudun ; karanlıklara açılan tek göz penceren.
Kafanı uzatsan bildiğin hava değildir soluduğun .
Görünmeyen bir elin sarılıp boğazına, çekip alacağından korkarsın.

Yıldızlar da kaybolur,bazen ay da küser .
Yalnızlığın girdabı batırır içine , kendine kendine çeker
Geceye, geceler katılır, ortalık zindan olur .
Karşı ki dağdan kurt sesleri duyulur.
İçini ürpertir ,adamı korkutur

Elin kolun bağlı ,
Boğazında kat ve kat yumrular yutkunamazsın.
Ağlamak istersin ağlayamazsın.
Hücrelerinde yalnızlığın morfini ,
Uyuşursun, gözlerini yumar ama nafile,uyuyamazsın.

Çıldıracak gibi olur, başının altından yastığı, üzerinden yorganı fırlatırsın.
Göz yaşlarınla beslersin, kısır geceyi ,sonunda hıçkırıklara boğulur ağlarsın .
İçindeki fırtınaların; gözündeki yaşları ,ruhundaki hüzünleri savursun diye beklersin.
Her gece tek başına ,tek tabanca savaşırsın
Ne yapsan kurtulamazsın, teslim olursun gecenin matem ordusuna çaresiz ;
Umutsuzca sabahı beklersin.



02.05.2007
11:45