Ana desek dilden yavrum der kalpten
Değeri bilinmez, şu annelerin.
Eğilmez başları yüksektir Alp’ten
Elleri öpülmez, şu annelerin.

Analar cenneti ayakta taşır
Bizi aç koymazlar yemekler taşar
Sırtımız kaşınsa eliyle kaşır
Hakları ödenmez, şu annelerin.

Yemeyip yedirir, giymez giydirir
Çantamıza türlü pasta koydurur
Uyumamız için masal uydurur
Güceneni olmaz, şu annelerin.

Türlü sancılarla doğduk dünyaya
Gücümüz yetince hep koyduk yaya
Kollarda büyüdük olduk sert kaya
Gönülleri ölmez, şu annelerin.

Kızsak kalplerini kırar geçeriz
Muhtaç günümüzde onu seçeriz
Harçlığını alır kırar, biçeriz
Dargınlığı olmaz, şu annelerin.

Hanımın sözüyle huzur evine
Götürüp atarız şeytan sevine
Kurtuldum sananlar çokça dövüne
Çektiği bilinmez, şu annelerin.

Dursunî babandan ona sığındın
Belki bir defacık hatır değindin
Kuru kafa görsen çokça öğündün
Halleri sorulmaz, şu annelerin.

dursun yeşil