Alem-i ervahta kök, dal budak yer kürede,
Rahim gece, şafaktan ins doğar bu sürede.

Zifiri karanlık an, vakit geldiği zaman;
Malumdan çıkar yola, kişi meçhule akar,
Rahmete mekân makarr, ana rahmi ya Rahman!
Yardıma muhtaç çağa, yaşlı gözlerle bakar.

Ana her şeydir ona, bedeninde dolaşır,
Emekleyerek büyür, toz dumana bulaşır,
Başlar karıştırmaya, el atarak ulaşır,
Etrafta olanları, fark ettirmeden çakar.

Bazısı cin gibidir, durmadan oynar oyun,
Kimisi halim selim; boynunu büker koyun.

Anne baba der önce, çene epey açılır,
Oyuncakların hepsi, ortalığa saçılır,
Başladı mı sormaya, sorulardan kaçılır,
İstediği olmazsa, kızarak itip kakar.

Pikniğe gidilecek; eylenip kalınacak,
Gitmeden önce zaten, gereken alınacak,
Kaykayda kayılıp, gönlünce salınacak,
Düşmek, yuvarlanmak var; hele olunursa sakar.

Gelmiştir en dinamik dönem olan şu gençlik,
Taştan su çıkarılır, var mı böyle bir dinçlik?

Ömür dayanmaz erir, ölüm gelmez sanılır,
Bir sevdanın uğruna, yıllar yılı yanılır.
Kâh hayal kırıklığı, bazen aşka kanılır,
Uykusu kaçan âşık, yâri kafaya takar.

Ayağı yere basan, dik durur belki düşmez,
Gönlü öyle yanar da, kıvama gelip pişmez.
Ruhun yeli çıkınca, beden bir daha şişmez,
Aklı yitik mecnunda, kalır mı acep vakar?

Kıymeti bilinmeyen altın dönem bitmiştir,
Sorumluluk artarak mücadeleye itmiştir,

Mevsim sonbahar artık, yeşillik olmuş gazel,
El ayak yüz buruşmuş, nerede kaldı güzel?
Kışın saç baş ağarır, durum farklı ve özel,
Dışı derinden beni, içi ise seni yakar.

Gidilen istikamet, dönüşü olmayan yol,
Hızlı iniş yaşanır, yaprak dökümüyse bol,
Hedef sisli bulanık, karışır sağ ile sol,
Gökyüzü bulut kaplı, yağışlı hava kar.

Sen’den geldik Sen’iniz, soldu bizdeki beniz,
Tek ilahsın eminiz, yarlığa temennimiz!..

26.11.2009
Haydar ASLAN

Âlem-i ervah: Ruhlar âlemi
İns: insan
Makarr: Durulan, karar kılınan yer..
Çağa: çocuk