Çalışmadan didinmeden hakkımızı yiyenlerden
Yüze karşı gülenlerden usandım ben, ben usandım
Açtığı kuyuya düşmüş sanırsın ki çok dürüstmüş
Ekmeğimi onlar bölmüş yiyen olur doyan olmaz

Elimi açtım gökyüzüne kulak verilsin sözüme
Ayrım yapmadan özünü bilen varsa baş tacıdır
Yetmiş ikiye bir bakan hünkâr hacı pir bektaş tır
Unutmayın bunu ne olur insan insana muhtaçtır

Doğru yolu giden insan söyleyin hiç yorulur mu?
Dost seline kapılanlar umman olup kaybolur mu?
Kul fazlıyım adımlarım gider dosta mezara ca
Yalan konuşan kulların dostluğu dost sayılır mı?

Dünya çok büyüktür amma insanlar çok küçük sayar
Yetimin hakkın yutanlar sanmayın ki ruhu doyar
Haksız yere cana kıyan biz oluruz hep kınayan
Hak nizam kurulduğunda hakkın kulu sayılır mı?

Ana baba nimetimiz atayadır nöbetimiz
Sel gelse ne yapa bilir dostça kurulu setimiz
Cahillere hal söyleme düşürür seni dillere
Vurur sırtını yerlere pişmanlık faydamı eder

Zaralıyım işte farkım fazlasına ermez aklım
Sevmem yalanı yüze derim olmaz ki saklım
Bıraktığım yürek olur ve de keskin kalemim
Adam gibi mertçe dürüstçe yazanlara ser veririm