İçimdeki duyguların adını koyamadım...
Aşk mı bunun adı,
aşkın özlemi mi,
aşk denizinin içinde miyim
Bilemiyorum...

Uzak denizler hep
bana seni anlatıyor sanki..
Bazen sensizliğe
mahkûm ediyor beni,
sensizlik hiç yakmadığı
kadar yakıyor içimi..

Eriyorum günden güne
yoruldum artık, hem de çok
hırçın dalgalara kapılıp
gitmek istiyorum alabildiğine
uzaklara..

Hayattan tat alamıyorum
derinliklerinde kaybolmak istiyorum
denizlerin...

Kıyıya vuran dalgalar
kayalara çarpar gibi
yüreğime çarpıyor acıtarak
köpürüyor yüreğim dalgalarla birlikte
taşıyor bir volkan gibi..

Bir kayanın üstünde
oturmus seyrederken denizi
dalıp gidiyorum
ufuklara...

Martı sesleri ninni gibi
gelmekte kulağıma..
Uzaklarda sandallar
balık avlayan adamlar,
vapurlar geçmekte açıklardan...

Yitirilmiş yılların ardından
geriye bakıp da düşünüyorum,
hayat denizinin içinde neler varmış
elimizde ne kalmış diye,
bedenimizin yıpranmışlığı mı
yoksa yorgun kalbimiz mi

Düşünüyorum...
Hayat denizinde
mucadele etmek
neden bu kadar zor...
Hayatı mı biz tersten okuyoruz...
Hayat mı bizi tersten okuyor...

Bilemiyorum..



ŞİİR DOSTU
VİLDAN GÜLDAĞLI
20.11.2009-20.10