13
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
1597
Okunma
Çile kokladım karanfil niyetine
Zorladım sabrı büyüttüm sen diye
Ellerim tutuştu sanki
Her savaş bin bir yıkım
Gözlerine oturmuş bu öfke ne diye
Şimdi bin demet karanfil döksem önüne
Çıkar mı kokusu üzerimizden ayrılığın
Ne kalır senden geriye şairin sözü kalmışken bende
-“ondan kalan boynu bükük ve sefil
bahçeye diktiği üç beş karanfil”
Adın oturuyor şimdi kalkıp gittiğin yerde
Seslensem seda yok… sussam yürek kan revan
Bir ateş ki cehennemi yutan
Sesin bir esinti İrem den gelip beni saran
Kapansın defterim. Yarim olmuş mezar
Açık dursa sema önümde neye yarar
E.S.E
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz