Bir gün kadim dostum çaldı kapımı
Ömründen bir saat ver dedi, bana
Gönül defterimi açayım sana
Dertlerimi tek tek sor dedi, bana

Şu yalan dünyada murat almadım
Doğrudan ayrılıp zevke dalmadım
Namerdin zulmünden yine yılmadım
Merhem ol yarama sar dedi, bana

Törenin uğruna yaktılar beni
Geçilmez kaleydim yıktılar beni
Kara zindanlara tıktılar beni
Yanıyor yüreğim kor dedi, bana

Sineye çekildim dostlar gelmedi
Çok ızdırap çektim kimse bilmedi
Ömrümce ağladım yüzüm gülmedi
İnceldi yüreğim zar dedi, bana

Melül bakan gözler süzüle kaldı
Dilinde kelime dizili kaldı
Dizlerinin bağı çözüle kaldı
Ayakta duramam zor dedi, bana

Sohbeti petekten süzülmüş baldı
YaRab bu nasıl iş bu nasıl haldı
Cemali ay gibi yanağı aldı
Söylemem sevdamı sır dedi, bana

Kâğıdı kalemi almış eline
Gönlünü kaptırmış şiir seline
İrfanlı oluşu vurmuş diline
Şu kocaman dünya dar dedi, bana

O kâbuslu ömrü ben bana yordum
Alevin içinde ESİN`i gördüm
En son arzusunu yarene sordum
Uyandır gafletten vur dedi, bana