16
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
2067
Okunma
Diyorsun ki
“Can,seninle bir mevsim yaşadık,
Bahara birlikte girdik,
Şimdi bir geri dön bak,
Kırdım mı ben seni hiç,üzdüm mü?
Ama ben sana kaç kez isyan ettim,
O kadar çok kırıldım ve ağladım ki,
Senin ruhun bile duymadı.
Buna rağmen senden asla vazgeçmedim.”
Bende hayatı hiç üzmedim,
Onu hep umutla besledim,
Hayal pınarlarından suladım.
Oysa o bana bir gül/ü vermedi.
Beni,dünyaya gelirken gelirken ağlattı,
Yaşarken ağlatıyor,
Yinede sen gibi bende ondan vazgeçemiyorum.
Sözün özü caaaan!
Ağlatandan geçilmiyormuş
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz