Sürgündür bedenim
Ve sürgün bedenlerin çocukları
El değilmiş ve onuru lekelenmiş
Özgürlüğe susamıştır, dilekleri
Sızlanmaktan usanıp, bir mavzer gibi
Dillenmiştir yürekleri
Ozanlaşmıştır her biri

Sürgündür bedenim, ama değil beynim
Onun ne kadar sürgünü varsa bedence
Kalır izleri yurdunun, ruhta, düşünde
Çıkarılmaz bekleyişi vardır, ince gelen elemle
Acı besler onu, baskılar rahmet gibi

Düşmanlar, ey insanlık düşmanları
Sizlerin süngülerinden dökülen kanlarımız
Ve sizlerin kırdığı kalemlerimizden
Akan mürekkeplerden doğacak
Dereler nehirleştiğinde
Saraylar boğulacak
Boğulacak saraylarınız

Sürgündür bedenim
Ve kırgın bir yürekle ağlayışı
Gencecik çocukların
Yaşlı anaların, gözbebeklerinde
Sükutu haykırmaya ve
Patlamaya hazırlanma da bileklerinde

Çünkü bir doğum seli, alınlarından oluk
Sürgündür bedenleri, ancak köle hiç değil
Dilini söksen de, sökemezsin soyunu
Yok olmaya namzet, hiç değil
Kevser süresinde dediği gibi Kuran’ın...