VUSLATIN KÖZ DEMLERİNDE


Yalnızlığın girdabını, sarılarak unutalım
Gönlümüzün şarabını, semalara tanıtalım
Sevdamızın mihrabını; aşkımızla donatalım.

Huzurun nur günlerinde, örelim kusursuzluğu
Vuslatın köz demlerinde, güldürelim sonsuzluğu.

Bırakalım hüzünleri, şafakları al edelim
Karakışı, hazanları; bahardan bir dal edelim
Aramızı bozanları, sevgimizle lal edelim.

Kutsiyetin genlerinde, dürelim uykusuzluğu
Vuslatın köz demlerinde, güldürelim sonsuzluğu.

Gecemizi, günümüzü; zarafetle süsleyelim
Hecemizi, sözümüzü; letafetle besleyelim
Karanfilli özümüzü; güzellikle hisleyelim.

Gözümüzün nemlerinde, giderelim susuzluğu
Vuslatın köz demlerinde, güldürelim sonsuzluğu.

Melekleri çağıralım, nârımıza şahit olsun
Düşünmeden bağıralım, sinemize rana dolsun
Cismimizi yoğuralım, zevkimizden zifir solsun.

Pürnur seher yönlerinde, öldürelim mutsuzluğu
Vuslatın köz demlerinde, güldürelim sonsuzluğu.

Mazi temiz, ati dümdüz; çirkinliği taşımayız
Cemalimiz ay ve yıldız, yan yanayken üşümeyiz
Bedenimiz yaldız yaldız; sis, pus, pası taşımayız.

Hasret zarfı önlerinde, boşverelim pulsuzluğu
Vuslatın köz demlerinde, güldürelim sonsuzluğu.

KADİR DURAK
(LEBİDERYA)


ESER YAZAR ADINA TESCİLLİDİR
KAYNAK GÖSTERİLMEDEN YAYINLANAMAZ