10
Yorum
0
Beğeni
5,0
Puan
1568
Okunma

Oysa;
Karagözlerin bana sunduğun yaşamın rengiydi sevgili.......
Hicran yarası açıp bıraktığın göğsümün
Seninle hala savaşı bitmedi.................
Nefes alamadığım bir yürekte
Vakitsiz ağlıyor bal sarısı gözlerim !
Uzun zamandır kanadı kırık kollarımın
Ellerim yaralı..
Yazamıyor yazmak istediklerini..
Söyleyin bana;
Kim canımı hüzünlere çaldı?
Ve kim susturdu kalemimi ???
Evet sevgili;
Boranda kalmış bir şehrin göbeğindeyim şimdi...
Her ağladığımda sokakları çıkmaza çıkan
Hatıralarımı ve aşkımı yarım bırakan
İhtişamlı İSTANBUL BİLİR SENSİZ ÇEKTİKLERİMİ....
Yüreğimin en hazin köşesinde ezik kalmış AŞK;
HER HALİMİ SAKLAYAN ÜZERİME GİYDİĞİM
SİYAH BİR ELBİSEDİR ŞİMDİ...
HUZURSUZLUK GÖĞÜSÜMÜN ÜSTÜNE ÇÖREKLENİRKEN
ÖZLEMLERİM ,
HİÇ BU KADAR UZAK KALMAMIŞTI
ÇIKMAZIMA YAKILACAK BİR IŞIĞA...
HİÇ BİLİNMEZ!!!
BELKİ DE YİNE SEBEBİ SENDİN ÖYLE DEĞİL Mİ???
5.0
100% (3)