Kim bilir üzerinden kaç yıl geçti,
Kaç asırdır yalnız uyuyorum kim bilir?
Ve rüyalarım kaç zamandır sarhoş nidalarıyla bitiyor,
Sırılsıklam yatağımda kaç ömür tükettim
Geri dönüp bakınca insan kaybettiklerine üzülüyor elbette,
Ve sen kayıpların arasında en değerlisi!
Sensiz de olmuyor…
Bir avuç gözyaşı kucaklıyor her gece sırtımı döndüğümde ay ışığına
Ve ben korkularımla boğuşup, hatıralarla avunuyorum,
Kapkara gecelerin ay ışığına sokulup
tenime dokunuyorum senmişsin gibi
Saçma değil mi?
Kim bilir?
Belki saçmalıyorum her an her saniye!
Kaç saat oldu dinmedi göz yaşlarım
ve ben yoruldum ağlamaktan,
İnadına geçmiyor ki zaman;
Tükenmiyor ki ömür,
İnadına ölemiyorum ki yapayalnız…

Ve sen hangi rüyaların kollarında solgun bedeninle üşüyorsun,
Kim bilir gecenin hangi saatine sığınıyor yüreğin,
Karanlıklarda nasıl da tir tir titriyorsun kim bilir…
Kusuruma bakma olurmu?
Yalnız bıraktım seni,tutamadım ellerini,
Oysa geçen her saniye bin kat artıyor özlemim
Ve sen bir adım daha uzaklaşıyorsun benden.
Kim bilir daha ne kadar kaybedeceğim seni?
Daha ne kadar uzakların koynuna bırakacak seni ellerim…
Özür dilemeye af dilemeye yüzüm yok biliyorsun,
Ben gelemiyorum yanına,
Belki bir gün olurda düşerse yolun buralara
Beni de unutma olurmu?
Bir hatır sor,bir uğra yanıma
Eski günlerin hatırına…