Bu satırları sana yazıyorum
Bir gün eline geçip okuduğunda
İçimde, herkes den bir sır gibi gizlediğim aşkın
Sana ait olduğunu anlayacaksın.
Belki ben yanında olmayabilirim,
Eğer içinde ufacık da olsa
Bana karşı
Bir şeyler kıpırdandığını hissedersen
Geç kalmış sayılmazsın.
Ben seni gündüzün aydınlığında
Gecenin ise zifiri karanlığında bile
Her an gelecekmişsin gibi bekliyorum.
Sensizliğe hala alışmış değilim
Öyle bir durumdayım ki,
Fırtınaya kapılmış bir gemi gibi
Amaçsız, şuursuz
Ve ne yaptığını bilmez bir halde
Sığınacak bir dost eli arıyorum.
Biliyorum senin yerini kimse dolduramaz
Lakin, sensiz günlerde
Biraz olsun sevgi ve ilgiye ihtiyacım var.
Bilemezsin şu an ne halde olduğumu
Çünkü yanımda değilsin.
Zaten yanımda olmuş olsan
Sesimi duyurmak için
Bu sitemlere, bu çaresizce haykırışlarıma
Gerek kalmazdı.
Sana susamışlığın, sana hasret kalmanın
Son noktasında olsam da,
Bütün bu olumsuz yarğılara rağmen
Değişmeyen tek şey,
Seni hala seviyor olmam.
Kim bilir,
Her şeyin bittiğini zannettiğim bir anda
Çıkıversen karşıma.
Esrarlı ve çözülmeyen o gizemli bakışlarınla
Yarınlar için umudum olsan
Bir daha ayrılmamak şartıyla.
O an, sensiz katlandığım onca acıları
İnan hiç yaşanmamış gibi unuturum
Yeter ki,
Sen beni ebedi sensizliğe mahkum etme.

Orhan Bol