her soluğumla
solduğunu
bilsem de ömrün
doğmamış günlere saçtım
tohumlarını düşün/düş bittiğinde “hiçsin....”

dün beklerken bugünü
bugün yarını
saçlarım tenim
ve ne yaparsam yapayım gizleyemediğim
"kendim"
ve bittiğini sandığım yerde başlayan "yalnızlığım"/yalnızlığım bittiğinde “sen başlarsın..”

herşey eğreti
herşey sanal
gerçek değil "sınırdayım"
aklın ötelendiği sözler dökülüyor dudağımdan/akıl başladığında yürek “susar...”

gelmeyeceksen
söyleme
geleceksen de/söylediğinde zaman “durur”

derinliğini kaybetti
sığlaştı günler/açıkta kaldım/kavruldu içim/koruyamadım.
gölgem benden önce düştü önüme
saklandım/bulduğunda beni oyun “biter”

bir yel değirmeninde öğüttüm şiirlerimi
ağladı sözcükler/aldırmadım.
yalvardı /acımadım.
şimdi un ufak hepsi.
şiir demek, "ben" demekti oysa
şimdi katiliyim “kendimin”