İRTİFA KAYBEDİŞ

Daha dün parkta gördüm
Bir kadın ve bir köpek
Neredeyse öpüşecek
Yerin dibine girdim

Ve baktım ürpererek
Sonra durdum, düşündüm
Daha da bir üzüldüm
Dayanamadı yürek

O bebeğe acıdım
Ki o anne isimli şebek
Sevgisini bebeğe vermeyerek
Köpeğine veriyor. İlendim

Yüzüne tükürerek
Bilendikçe bilendim
Şefkatini dilendim
Dil döküp boyun bükerek

Daha da derinleştim
Bebeği de iterek
İnsanlığı katarak
Mevzuyu genişlettim

İnsanları satarak
Hayvanlığa mı düştüm
Didindikçe didindim
İçimden sırıtarak

Söyledim ya delirdim
Gülersin kırıtarak
Neslimi kurutarak
Şempanzeler getirdim

Aslımı unutarak
Kirli huylar edindim
Ve buna da sevindim
Hiç mi hiç utanmayarak

Eskiden köpek bakardım
Bir çobanım diyerek
Sürüme göz kulak olarak
Hatta olurdu arkadaşım

Hayvanları severek
Büyüdüm ve serpildim
Ama onları sevdim
Her an şunu bilerek

Bin hayvan feda dedim
İnsanı göstererek
Böyle örnek vererek
İnsanın değerini gösterdim

Artık insafa gelerek
İnsanlığa dönelim
Bebeğe yönelelim
Hayvanları salarak

İhsan POLAT 02.07.1997 İstanbul