SANA GELİYORUM...

Ayaklarım titremişti senden son ayrıldığımda,
Bedenim sürükledi ama benliğim gitmedi.
Ruhumu bıraktım seninle ama yinede hasretin bitmedi.
Seninle doğmadım ama seninle öldüm yine yetmedi.
Bedenimi bıraktılar sanki ayrılık trenine,
Dayanabilecek miyim bilemiyorum özlemine.
Yol boyu bir seni düşündüm birde anılarımızı,
Gözlerim kaygan yuvalarında kıpkırmızı,
Hele birde görülmeyen yüreğim var ya kan kırmızı.
Aklıma geldikçe o gülen gözlerin,
Sanki senden uzaklaşmıyor sana geliyorum...

Gördüğüm her şey sen, aldığım nefes sen,
Aklımda kalan hayalinle yetiniyorum,
Kendi düşüncelerime bir türlü söz geçiremiyorum.
Dalıyorum, durgunlaşıyorum ama,
İçimdeki fırtınayı dindiremiyorum.
Camdan her baktığımda bu nisan ayında,
Uyanan doğanın tüm yeşillikleri, çiçekleri, kuşları sanki sen,
Ve bir daha anlıyorum ki;
Güneşin yirmi dört saat ısıttığı dünya ve evren kadar seni seviyorum,
Aslında senden uzaklaşıyorum sanma yar,
Yolun her metresinde aslında sana geliyorum…!!!