6
Yorum
0
Beğeni
5,0
Puan
1056
Okunma

Hüzün; yapraklarını savurdu gönül bahçeme.
Mavi tonunu saldı ufka alabildiğince, gece.
Aydan yakamozlara düştü, gümüş çerçeve.
Ağlarken yürek, kanarken çokça,
karanlık tonuyla fısıldadı kulağıma gece.
Hatıralardaki sen, düştün yine dilime.
Gamzemde busenden bir iz, derince.
Ten pembesi, dönüşürdü yangın yerine
vuslatın içimi titrettiğinde.
Sessiz çığlıklarıyla ürkütür beni yine gece.
Prangasında eritir benliğimi yalnızlık,
gidişin sevgime yapılmış büyük haksızlık.
Sevenlerin ölümüdür belenmedik ayrılık.
Gözyaşımdan yastığıma dolan bu ıslaklık!
Ruhumu senli girdaplarda yok eder gece.
ALEV YAVUZ
5.0
100% (2)