bakışlarındaki acı gizlenemeyecek kadar ortada..
’unuttur beni bana ’ der gibisin ızdırabına katma beni nolur..
unuttururum geçmişe dair ne varsa inançlıyımdır..
ya sonra unutamamnın ızdırabını taşıyabilecek misin?

herşey önemsizleşirken bir bir unuturuz sözlerimizi
değerlerimiz değersizleşirken her geçen günle..
gerçeğe dair ne varsa kapatırız gözlerimizi
uyanırız geri dönülemeyecek kadar uzak bi sürgünde..

büyümeyi ertelemekteyiz masumluğumuzun kıskacında
ne yapacağımızı bilemez yardıma muhtaçlardanız..
büyüyoruz ömrüm bilmem neresinde bilmem kaçında.
geride ezilmiş hayallerin unutulmuş fedakarlıkların gözyaşları..

sen bana aşk ile gelmeden aşkı düşünmelisin..
eğer bizi zavallılaştırıyorsa ya biz göremiyorsak..
büyümek için yalnız kalmalı bazen acıyasıya üşümelisin..
ağer bizi kutsallaştıramıyosa ya biz dönemiyorsak...

acına ortağım istediğin sürece acımı görmeyeceğim..
sen tutunurken acı diye bana ben acıyacağım satırlarca
bana ihtiyacın olduğunu hissettiğim müddetçe ölmeyeceğim
unutulmazlarıma eklicem her bir anımızı taşıyacağım hatıralarca....