Söyleyemem sırdır dertler içimde
Ben susarım gözüm yaşı konuşur
Yaratmış yaradan ne hoş biçimde
Güzellerin gözü kaşı konuşur

Göremedim nazlı yâri düşümde
Ayrılıkla yokluk yine peşimde
Acılara doydum bu genç yaşımda
Cömerdin sofrada aşı konuşur

Gönlüme yetmiyor gayrı güçlerim
Defterimde doldu taştı suçlarım
Şimdi kara değil başta saçlarım
Ak düşmüş insanın başı konuşur

Gün geçtikçe yeni derde çatarım
Gemim su alıyor durmaz batarım
Bende uyanmadan elbet yatarım
Kabristan da mezar taşı konuşur

Deli gönül susmaz gazel okuyor
Gece gündüz beni derde sokuyor
Al yeşil giyinmiş bahar kokuyor
Sevdalı güllerin kuşu konuşur

Dost gördüğüm kula gönül açarım
Dost olmayan kuldan uzak kaçarım
Gönlümden gözüme yaşlar saçarım
Dertli kulun bağrı döşü konuşur

Zeki Tombul yâre yaktı özünü
Sevdiğine hasret koydu gözünü
Âşık olan aşkla söyler sözünü
Cahil insan laflar boşu konuşur

Zeki Tombul