Şu dünyaya geldim, hak öleceğim
Şimdiden günleri, say deli gönül
Yıllarım tükendi, yok güleceğim
Ağlama boşuna, vay deli gönül

Sarardı gül yüzüm, gazele döndü
Şaşırdım yolumu, acep ne yöndü
Gözlerim görmüyor, ışığım söndü
Güneş gibi olmaz, ay deli gönül

Ayrılıktan yana, nasibim aldım
Çuluma oturdum, sazımı çaldım
Varlıktan yokluktan, sınıfta kaldım
Bizlere düşmüyor, pay deli gönül

Gençliğim kuş gibi, elimden uçtu
Sevdiğimle bana, yaşamak suçtu
Nazlı yârim benden, ayrıldı göçtü
Boşuna bekledin, hay deli gönül

Huzur taşlarıyla, duvar örmedim
Ben huzuru düşte, bile görmedim
İşte gidiyorum, adres sormadım
Yolculuk göründü, bay deli gönül

Yalnızlık taş gibi, bağrım eziyor
Şaşkın gönül diyar, diyar geziyor
Selamsız kullardan, canım beziyor
Sen dost selamını, yay deli gönül

Aşık oldum yâre, gönül bağladım
Muradım olmadı, yürek dağladım
Coşkun sular gibi, coştum çağladım
Irmak olamadın, çay deli gönül

Ayrılıkla yokluk, beni bitirdi
Deli gönül gayri, aklın yitirdi
Son durağa beni, dertler getirdi
Trenden ayrıldı, ray deli gönül

Bu akşam sazımla, kaldım baş başa
Derdimi dinledi, dost sarı paşa
Dedi ‘Sırrın açma, her dağa taşa’
Ne doğru söylüyor, duy deli gönül

Üç günlük dünyada, ağılar yuttum
Nasıl gülünürdü, bilmem unuttum
Yıllarca kendimi, boşa avuttum
Hayırsızmış senin, soy deli gönül

Gönül bu dünyadan, bir haz almadı
Gayri dizlerimde, derman kalmadı
Yokluktan başkası, kapım çalmadı
Sende acılarla, doy deli gönül

Tükenmiyor benim, derdim kederim
Çile çekmek imiş, benim kaderim
Deli gönül der ki, ‘Dosta giderim’
Mezara canını, koy deli gönül

Zeki Tombul halin, nasıl olacak
Mahşerde kul kulu, elbet bulacak
Dökülen çanaklar, burda dolacak
İnşallah çekmezsin, oy deli gönül

ZEKİ TOMBUL