İstanbul bizim biz İstanbul´un, kim ne karışır?
İstanbuluma şiirlerle şarkılar yakışır.
Bir başkadır İstanbul´un şarkıları türküleri
Nazlı gerdanının süsüdür, Boğaz Köprüleri.

Mavi gözlü sarışın kızla elele gezeriz,
Bazen de Mehtaba dalar, denizi seyrederiz.
Kimi zaman Adalardan Moda´ya geçeriz,
Grup vakti gelince de Cihangir´den izleriz.

Farklıdır diğerlerinden, gönlümdeki yerin,
Dünyada var mıdır? eşi benzeri gösterin.
Yurdumun umudu, onuru, haklı gururusun.
Kem gözlerden sakınalım, nazar boncuğusun.

İstanbul bizim biz İstanbul´un, kim ne karışır?
İstanbulum ressamlarla şairlerle yarışır.
Bir sevdadır İstanbul, ressamların tuallerinde,
Şairlerin yazarların yol alır kalemlerinde.

Gönül ayrılmak istemez,İstanbul sevdası bitmez,
Saatler zamanı kovalar, fakat ömürler yetmez.
Ömür fanidir biter,yerini toz toprak alır,
Gönülllerde Kalamış´ tan bir tatlı huzur kalır.

İstanbul sevenlerinin yüreğinde taht kurdu.
Gelen Adalardan beklediğim, bu vapurdu.
Grubun muhteşem renkleri denizde çalkalanırken
Kulaklarda kalan, Martıların son çığlıkları oldu.

İstanbul, zalim saat,çaldığı vakti duyurdu,
Aşıkların bir bir ayrılıyor yolları ırak.
Eğer gelmeseydi,olmasaydı son durak,
Ebedi koynunda uyanmak bir başka olurdu...

Ametist