suskun gecelerin sessizliğinde
sanki seni dinliyorum saatlerce
sesin kulaklarımdan gitmiyor
siyah gözlerini görüyorum düşlerimde
karanlık geceler gizemle seni fısıldıyor
göremediğim bakışlarını arıyorum
akıyorum yıldızların derinliğinde
.........seni özlüyorum
nasılda geçerdi seninle bütün mevsimler
sevginle oyulmuştu kemiklerimiz
karlar yağdığında üzerimize
eriyorduk altında bitmeyen sevgimizle
iki bedende tek yürek solumuştuk
aynı damarda akan kan olmuştuk
veda ederken ellerimizi bırakamadık
........seni özlüyorum
tutsaydın ellerimi, sarsaydın avucuna
birlikte soluyup götürseydin diyarlara
anlamadın hiç sevgimi, baktın başkasına
söner mi bu sevgim, aşığım yine sana
hayalin ile yanımdasın buda yeter bana
solsa da bedenim bir gün, girsem mezara
çürüse de kemiğim olacaksın yanımda
.........seni özlüyorum
şimdi gökyüzünde bulutlar simsiyah
göremiyorum o masmavi rengini
güneş sanki doğmuyor gizlenmiş bulutlara
yıldızlar da suskun gülümsemiyor
getirmiyor kuşlar bir dem selamını
gülse de yüzüm suskundur şu yüreğim
saksımda ki çiçekler de süzgün açmıyor
..........seni özlüyorum
bir kelebek olup uçup sana gelsem
yada güvercin olup konsam pencerene
tutar mıydın ellerimi sıcacık avucunla
sarar mıydın bedenimi kollarınla
bakar mıydın yine o derin ahu bakışınla
olur muydun yine derdime derman
verir miydin bir teselli tatlı dilinle
..........seni özlüyorum
kim bilir şimdi sen nerelerdesin
unuttun mu sevgimizi kiminlesin
dilerim gül yüzünü kimse üzmesin
olmasan da yanımda hep kalbimdesin
sen zaten gönlümde solmayan çiçeksin
yüreğimde her mevsim açan menekşemsin
ayrıdır yerin bende, en yüce değerimsin
..........seni özlüyorum


SABİHA SERİN