Coşku duyar ya insan bazen derinliklerinde,Kayboluşluğunu yaşar bazen içinde, bir ne yapamamazlık kaplar benliğini,hep kendinde arar suçluyu, ve bulduğu vakitte içinde , cezalandırır hoyrat davranır yüreğine,
Hiç sormayın, aykırılıklarım var aklımda, gizlice , sinsice , ele geçirmiş benliğimi,
Kendime bile itirafsız utançlarım, yüzüm aynalarda, boşluk, bir çare tebessümler,
Donuklaşmış yüzümde, sessiz karanlıklarda sesizliği dinlerken, gözümden akan,
Tuzlu , ılık saf bir su,
Kaybettiklerimemi yansam her gece gibi bu gecede, ağıtlarmı çınlasa kulaklarımda,
İçim bereli, yanık yara kokusu, tütsü gibi sarmış ruhumu,
İçimde cılız ümitler, asılmışım uçlarına, kaybetmemek için çırpınışlarım,
Ama aradığım suçlu kim, tek benmiyim, bu aciz karmaşanın suçlusu,
Kayıp giden bir hayatamı yanayım, yoksa her yeni doğan günün getirdikleriylemi avunayım,
Eyy sevmelerimi kaybetmeme neden olan sen, bir ben yaşarken utançlarımı,
Zevki sefa peşinde senin gönlün, ben yarattım belki bir kısmını,
Fakat ya sen, hangi gönlün peşindesin ki yine, yıktın üstüme tüm utançlarını.......
Bence sevgiliyi kaybedin ama sevmeyi kaybetmeyin sevmeyi kaybederseniz bir daha hiç sevemezsiniz onun için mutlaka sevin...efendim güzel anlatımdı...keyf aldım..kaleminiz daim olsun...saygılarımla...

YASEMİN ÇOK BEĞENDİ GÜZEL KALEMINIZI
KUTLARIM .....
KIRMIZI GÜLLER BIRAKTIM MISRALARINIZA
BAHAR BAHAR AÇSIN DIYE
SEVGİLER...............