5
Yorum
1
Beğeni
0,0
Puan
1293
Okunma
Kalbime taş basardım gecelerde,
Unutmaya calışırdım acımı,
Yatardım sere serpe yerlerde,
Birisi uyandırırdı beni sabehleyin,
O da gecelerin düşmanı,
Karanlıklarda, işte o güneşin parlaklığı.
Kovalardı sokaklarda polisler,
Ellerinde silahlar, ceplerinde mermiler,
Karanlıklarda öylece koşardım,
O sokak benim ve caddeler.
Daima karanlıklarda geçer yıllarım,
Saçım uzamış ve sakalım,
Tanınmayacak hale gelmişim,
Karanlıklarda ne arayanım var ne soranım.
Cevap Yaz