Seni döksem kalıpsız kelimelere,
Hiç değişmezdin dururdun aynı,
Özlemlerimi yaksam tütsülerde,
Ayrılıkların kokusu yayılırdı,
Umursanmazdı geçmişini arayan gönüllerde,
Geleceğinde ruhum karanlıktı,
Öylesine işledin ki hücrelerime,
Kimi zaman düşünmek istemesem bile,
En kalabalık anlarımda
Özledim, aradım seni,

Nereye gitsem kaçmak mümkün değil,
Atılan adımımda çıkan sessin,
Gecelerin içine saklanan lacivertsin,
Yüreğimdeki el değmemiş denizin mavisi,
Bir yosmanın yüzünde tebessüm gibisin,
Sıcak, masum ve ateşli,
Ne kadar uğraştıysam bu dünya da,
Herkes terk etti beni,
Bir sen atamadın beni, bir ben seni,
Kaç defa fısıldadım kulağına,
Düşlerimin üşüten düşesi,
Yüreğimden kovsam da seni,
Bir tek sen terk etmedin beni,

Kimi zaman en arzulu sevişmelerimde,
Yapışıp yakama paylaşamadın beni,
Çöküverdin bir den gözlerime,
Kimi zaman bırakıp gittin benden,
Kopmadık hiç birbirimizden,
Hangi kapıyı açsam sen vardın,
Usulca koynuma girerdin geceleri,
Beni severcesine sarardın,
Ben unuturdum bensizliğindeki ihanetlerini,
Bazen gözyaşlarıma karışırdın akıtırdım seni,

Haykırışlarıma ses oluverirdin,
Hüzün mevsimlerinde vakitsizce,
Bir uçurumdan bırakıverirdin kendini,
Salınırdın gökyüzünde,
Feryadımı sevgiliye taşıyan kuş gibi,
Duymazdı hiç biri beni,
Görmezdi gözleri,
Sen çarparak aşkın taşlarına,
Bana bir sen gelirdin geri,
İçimin izdüşümsel sesi,

Öyle anlar olurdu ki zorlardın beni,
Elime bırakırdın ellerin yerine,
Uzun uzadıya bir urgan,
Ölmeden önce sevişmek isterdin sanki
Kalıverirdin birden anadan üryan,
Bende dururken sen ne işveliydin öyle,
Bir mum alevinde izlerdim yokluğunun aksini,
Bazen sana bakar delice ağlardım.
Bir sen sevdin beni, bir sen kaldın yanımda,
Terk etmeyi bilmeyen derin yalnızlığım.

BAKİ EVKARALI