ağlama geçer bugünler elbet birgün
biter yüreğinde ki o zalim sürgün
dil mahsun dil kederli nağmeler üzgün
ağlama geçer bugünler elbet birgün...

an gelir hasrettir seni candan eden
sorarsın kendine niye ben neden?
dön bak arkana vakit geçmeden
an gelir hasrettir seni candan eden...

zehir katmıştır bu ayrılık kanına
kastın olur her gece tatlı canına
halini bilip nazlı yar gelmez yanına
zehir katmıştır bu ayrılık kanına...

oysa ne günlere kulaç atmak istemiştin
hayat kahpeydi bir türlü bilmemiştin
mutluluk nedir sen hiç görmemişsin
oysa ne günlere kulaç atmak istemiştin...

çok sevmiştin be çok hem de ölümüne
hep boyun eğmiştin nazına zulmüne
nice vedalar damga vurmuştu ömrüne
çok sevmiştin be çok hem de ölümüne...

şimdi kaldın bir başına yine hicran yine keder
hiç boşuna avutma kendine deme sakın kader
insan en büyük kötülüğü yanlız kendine eder
şimdi kaldın bir başına yine hicran yine keder...

Ey gönül hüznünü yazmaya kalem yetmez
çektiğini anlatsam dil yetmez kelam yetmez
bilirim ruhuna binlerce dosttan selam yetmez
ey gönül hüznünü yazmaya kalem yetmez...

Serdengeçtim ağrın çok dağlar çekemez
kahrın çok canlı ruhlar huzur göremez
onun aşkı hep içinde asırlar sökemez
Serdengeçtim bu ömür bil ki onsuz geçemez...