2
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
957
Okunma
Perdede dev gölgeler
Karanlığa inat sokak lambaları
Ben ve sarı boş odam
Kimse girmesin içeri
Bu benim yanlızlığım
Kapattım kapıları
Anlamsız bakınıyorm duvarlara
Duvarlara bulandı her yanım
Kendimi görüyorum
Her yanım aynı renkte
Kan bile siyah gecede
Bir parça dokunmasın bana ışık
Dizlerim çökmekte
Yansıması yok hiçbirşeyin
Yalan doğmaz sabaha
Çünkü gerçek ve gölgesi sevişmekte
Hiç bu kadar çıplak değildi belkide
Ve utanması da yok artık gerçeğin
Bir bütün ellerim ve duvar
Dokunduğum her yer gömülmekte
Öptüğüm her çiçek soldu
Sevgi içimde ölmekte
Dört duvar bir kapı
Pencerem var perdeler kapalı
Açmayın perdeleri
Ölüm uyumakta
15-09-2008
01:36
Bünyamin Demirci
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz