Kayboldu gözümde göz bebeklerin
Hayli zaman oldu göremiyorum
Uçuşu senmiydin kelebeklerin
Hayalini bile kuramıyorum

Nerde yalnız kalsam gözüm doluyor
Susuz gül misali benzim soluyor
Sözüm dönüp beni esir alıyor
Kimseye sırrımı veremiyorum

Hoşgörüyle baktım olmadım kinli
Kimseler tanımaz, değilim ünlü
Dilim cümle kurar daima senli
Adını anmadan duramıyorum

Acı çekiyorum başım dönüyor
Vakitli vakitsiz içim yanıyor
Bir sevda yaram var her gün kanıyor
Sevda yarasını saramıyorum

Yaşananlar kader yok senin suçun
Sormadım sormamda neden ve niçin
Rüyama giriyor hep sırma saçın
Ellerim titriyor öremiyorum

Sensiz bomboş hane hane odalar
Arzum değil çok şahane odalar
Yokluğunla hapis hane odalar
Kapıdan içeri giremiyorum

Tenimde bu hasret zehirli kene
Dolmuyor aylarım geçmiyor sene
Ne halde dir diye gelip geçene
Dilim tutuluyor soramıyorum

Boşuna hayaller boşuna düşler
Esen yel dokunur çatılır kaşlar
Tatminkâr olmuyor yaptığım işler
Artık bir işede yaramıyorum

Geçipte karşımda salınasın yok
Kulak verdim rüzgârlarda sesin yok
ŞENER der ki senin bulunasın yok
Artık köşe bucak aramıyorum

Ahmet ŞENER