![]() Yazmak ve anlatmak isterdim, fakat!Kaç kez Başına geçtimse Ruhumun dinmeyen figanını Hasretmek istemdimse Kalbimin hicran damlalarını Ve hüzün yakarışlarını Akıtmayı diledimse Olmadı, başarmaya ramak Kaldığını düşündükçe, olur ya Dedim ve geriye çekildim Katmerleşiyordu Ruhumda hicran Sessizlik içinde Nereye temaşa ettimse İçim gidiyordu her an Gözyaşlarımı bırakmak istiyordum, Kimsenin görmesini hiç istemiyordum Çekiliyordum, Kalabalıklardan uzaklaşıyordum, Nerdeydin söyle ey anılan o can İsimsiz Mektup yazmak istedim Biraz kaygılanmanı diledim Ve yâd edebilmen için Neden merak içindeydim Ne kadar kıymeti Harbiyesi olan bir nefestim, Hiç söylemedin, ne sancılar ektin Niçin bir sual eylemedin, Hissiyatımı derbeder eyledin, Niye sessizce çekilip gittin Bir acaba Demeden ve üzmeden Ram olduğum edebin derin İzlerini refakatinle Sürmeyi nasıl arzu ettim Lakin hangi Lisan-ı hal ile söylemeliydim, Çaresiz bir sessizlik içine çekildim Bilsen ne kadar beklemiştim, Bir kelam etmeni Ve yılların umuduyla kederlendim Sana evet, Bir şey söyleyemem Serdetmediğin hissiyatını Asla deruhte edemem Ve kalbi inşirahını bilemem Gönül bu, Sanki hissiyat çağlayan bir su, Merak alıyor içine, Aşk nasıl bir korku Beni benden alıp götüren, Bir efkârın meyline gark eden Ve kendine çeken söyle ne Umut sanki Yıllara gebe kaldı Ruhumu içinden çıkılamaz Bir hicran kuşattı, Kalbim nasıl burukluk yaşadı Kim nefesimin Suskunluğunu anladı, hüznümle Baş başa kalarak hıçkırıkla ağladı Susmalıyım artık vakit çok geç, Firkatine bağlandığım Bilmeyecek kalp gülmeyecek Mustafa Cilasun |