MUHARREM

Bahar geldi çiçekleri açtı köyümün, meraları yeşerdi
İhlâs üzre koyuldular çalışmaya memleketin her ferdi
Rabbimize hamd olsun nisan da bol yağmurlar verdi
Kar eridi, sular coştu, zihayat muradına erdi

Kış boyunca her bir şey ne kadar da yeknesaktı
Uzunca bir süre insanlar sadece camdan baktı
Ne zaman ki saçaklardan su şırıl şırıl aktı
İşte o an durağanlık yerini harekete bıraktı

Hengâmeler içinde bir başkadır sevinci Muharremin
Bulmuş bir gökkuşağı altından geçiyordu demin
Topladı mı koyunları gör keyfini yetimin
Ve vurunca dağa doğru mağrur, kendinden emin

Yaşıyor o dünyasında yapıyor severek bu işi
Seviyor insanları, hayvanları seviyor sevişi
Özümsemiş Muharrem misali başlangıcı bitişi
Memlekette kaldı mı ki kalsa bile kaç kişi

Çocukluğun tadını çıkaramadan üstüne kaldı büyüklük
Düştü geçim derdine omzuna kondu büyük yük
Görenler vardı onu belki neşeli tek tük
Çoğu gün yorgun argın çoğu gün beli bükük

Muharrem dünyaya gözlerini açalı beri
Dünya denen gezegen nice arbedeler geçirdi
Ama büyük küçük bunların hiçbiri
Muharremin hiç mi hiç ilgisini çekmedi

O’nun için gözede ki suda donmuş yağdır hayat
Hiç fark etmez ekmek isterse olsun bayat
Sal davarı bayıra, ye ekmeği, iç suyu, yan gel yat
Onu mevlam kayırır ara sıra bir taş at

Ne soğuk savaştan anlar ne ferdi Tayfur dinler
Değneğini saz yapar kendi çalar kendi söyler
Fener in üç puanı hükümetin iki bakanı gider
Muharrem için sadece bir gün daha biter

İhsan POLAT 02.05.1992 İspir